Το επιστημονικό συμπόσιο «Χαμηλές φωνές στη λογοτεχνία», του οποίου τα πρακτικά δημοσιεύονται σε αυτό τον τόμο, πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβριο του 2006 και ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του Γιώργου Αλισανδράτου. Γι’ αυτό η πρώτη ανακοίνωση είναι της Μάρως Μανιαδάκη, η οποία ξαναθυμάται το σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε στα σχολικά της χρόνια ο φιλόλογός της στη Σχολή Μωραΐτη Γιώργος Αλισανδράτος. Ακολουθούν οι θεματικές εισηγήσεις που επικεντρώνονται σε πεζογράφους και ποιητές που, όπως έγραψε ο Έλιοτ, «όταν δεν μπορούν να τραγουδήσουν, μιλούν». Προβάλλονται εξάλλου χαρακτηριστικά «των χαμηλών φωνών» που δε σχετίζονται μόνο με την καλλιτεχνική έκφραση αλλά και με τη ιδεολογική θέαση του κόσμου, ενώ ερμηνεύεται πώς ένας χαμηλόφωνος αφηγητής μπορεί να μετεξελιχτεί σε ηχηρή φωνή της λογοτεχνίας.
Ο τόμος με τα πρακτικά του Επιστημονικού Συμποσίου με θέμα Τα όρια των ειδών στην τέχνη σήμερα περιέχει τοποθετήσεις διακεκριμένων επιστημόνων και καλλιτεχνών για τα μεθοδολογικά όρια και τους όρους που χαρακτηρίζουν τις σύγχρονες δια-καλλιτεχνικές προσεγγίσεις. Οι εισηγήσεις παρουσιάζουν τις κορυφαίες στιγμές συνεργασίας, συνύπαρξης ή και υπέρβασης των διαφόρων μορφών τέχνης κατά τον 20ό αιώνα. Καταγράφονται οι σημαντικότερες εξελίξεις και αντιλήψεις για τη μουσική, τις εικαστικές τέχνες το θέατρο και τη λαϊκή λογοτεχνία. αναδεικνύονται αντιθέσεις στα όρια του λόγου ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, στη λογοτεχνία και τη μη λογοτεχνία, στον κριτικά σκεπτόμενο από την παραπλανημένη μάζα. Στο χώρο της λογοτεχνίας περιγράφονται οι πρώτες προσπάθειες αυτονόμησης της ποίησης από τη λογιοσύνη κατά τον 19ο αιώνα αλλά και οι διαφοροποιήσεις των ειδών στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης.
Με τον τρίτο τόμο των διαλέξεων «Ἐν ἔτει …», κλείνει η σειρά αυτών των εκδηλώσεων της Εταιρείας, που είχαν σκοπό την εστίαση σε «όσα δε μας λέει η ‘μεγάλη’ ιστορία, στις πολλές λεπτομέρειες, συζητήσεις, επιδράσεις, και αντιδράσεις που σημαδεύουν –και εν πολλοίς χαρακτηρίζουν– τα ‘μεγάλα’ γεγονότα». Καινούριος (2009) τόμος περιλαμβάνει όψεις των «μικρών», που περιβάλλουν την κήρυξη του σινοϊαπωνικού πολέμου (1894) την επιβολή της Δικτατορίας Μεταξά (1936), και την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου (1940).
Για το 1894 ο Θόδωρος Χατζηπανταζής εξετάζει το αθηναϊκό θεατρικό χρονικό, η Σοφία Ντενίση περιγράφει τη θέση της γυναίκας όπως προκύπτει μέσα από ένα ξεχασμένο βιβλίο της Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, ο Αλέξης Δημαράς αναδεικνύει τα κύρια χαρακτηριστικά της εκπαιδευτικής επικαιρότητας, και ο Παναγιώτης Νούτσος αναφέρεται στα στάδια της καθιέρωσης του εορτασμού της εργατικής Πρωτομαγιάς.
Η Εταιρεία Σπουδών της Σχολής Μωραΐτη συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις για τη
συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννηση του Νίκου Εγγονόπουλου, εκτός από την ημερίδα
με θέμα τον Υπερρεαλισμό , εξέδωσε, σε μόνο 300 συλλεκτικά αντίτυπα, την
ανέκδοτη μετάφραση του ποιήματος του Federico Garcia Lorca, «Η άπιστη
σύζυγος», με ένα επίσης ανέκδοτο σχέδιο του Εγγονόπουλου. Και τα δύο είναι ευγενική
προσφορά της κόρης του κ. Ερριέττης Εγγονοπούλου.
Η έκδοση είναι φωτομηχανική ανατύπωση των σελίδων της
μετάφρασης, όπως την είχε ετοιμάσει ο ποιητής, με ιδιόγραφες διορθώσεις και
συμπληρώσεις.
Το τεύχος, σε ειδική συσκευασία (Τιμή: 30 Ευρώ)
πωλείται από τη Δευτέρα 29 Οκτωβρίου με αντικαταβολή από την Εταιρεία Σπουδών
(Α. Παπαναστασίου & Αγ. Δημητρίου, 154 52 Ψυχικό, τηλ. 210-6795000).
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΠΟΥΔΩΝ 
