 Το επιστημονικό συμπόσιο «Χαμηλές φωνές στη λογοτεχνία», του οποίου τα πρακτικά δημοσιεύονται σε αυτό τον τόμο, πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβριο του 2006 και ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του Γιώργου Αλισανδράτου. Γι’ αυτό η πρώτη ανακοίνωση είναι της Μάρως Μανιαδάκη, η οποία ξαναθυμάται το σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε στα σχολικά της χρόνια ο φιλόλογός της στη Σχολή Μωραΐτη Γιώργος Αλισανδράτος. Ακολουθούν οι θεματικές εισηγήσεις που επικεντρώνονται σε πεζογράφους και ποιητές που, όπως έγραψε ο Έλιοτ, «όταν δεν μπορούν να τραγουδήσουν, μιλούν». Προβάλλονται εξάλλου χαρακτηριστικά «των χαμηλών φωνών» που δε σχετίζονται μόνο με την καλλιτεχνική έκφραση αλλά και με τη ιδεολογική θέαση του κόσμου, ενώ ερμηνεύεται πώς ένας χαμηλόφωνος αφηγητής μπορεί να μετεξελιχτεί σε ηχηρή φωνή της λογοτεχνίας.
Η αποσιώπηση, η υπαρξιακή αγωνία, η έκπτωση του ποιητή από το κοινωνικό βήμα, η προφορικότητα, η κυριολεξία, η ευθεία αναφορικότητα είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που παρουσιάζονται στις διάφορες εισηγήσεις.
Οι προσεγγίσεις ποικίλουν: άλλες επικεντρώνονται σε πρόσωπα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, άλλες εκτείνονται σε διαχρονικές θεωρήσεις, άλλες κάνουν ειδολογικές τομές, άλλες προχωρούν σε συγκριτικές παραθέσεις (των μεσοπολεμικών με τους μεταπολεμικούς, των χαμηλόφωνων με τους «απολλώνιους» ποιητές της γενιάς του ’30), και άλλες καταθέτουν προσωπικές μαρτυρίες.
Ανάμεσα στους λογοτέχνες που αποτελούν αντικείμενο ειδικών εισηγήσεων αναφέρονται ο Ρώμος Φιλύρας, ο Λορέντζος Μαβίλης (σε συμπαράθεση προς τον Καβάφη), ο Γιάννης Μπεράτης, η Ιουλία Ιατρίδη, ο Ε. Χ. Γονατάς, ο Μάριος Χάκκας, ο Τέλλος Άγρας, ο Γιάννης Σκαρίμπας, ο Δ. Ι. Αντωνίου, Τάσος Κόρφης κ.ά.
 Τα αναλυτικά περιεχόμενα του τόμου εδώ …
|
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΠΟΥΔΩΝ 
Το επιστημονικό συμπόσιο «Χαμηλές φωνές στη λογοτεχνία», του οποίου τα πρακτικά δημοσιεύονται σε αυτό τον τόμο, πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβριο του 2006 και ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του Γιώργου Αλισανδράτου. Γι’ αυτό η πρώτη ανακοίνωση είναι της Μάρως Μανιαδάκη, η οποία ξαναθυμάται το σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε στα σχολικά της χρόνια ο φιλόλογός της στη Σχολή Μωραΐτη Γιώργος Αλισανδράτος. Ακολουθούν οι θεματικές εισηγήσεις που επικεντρώνονται σε πεζογράφους και ποιητές που, όπως έγραψε ο Έλιοτ, «όταν δεν μπορούν να τραγουδήσουν, μιλούν». Προβάλλονται εξάλλου χαρακτηριστικά «των χαμηλών φωνών» που δε σχετίζονται μόνο με την καλλιτεχνική έκφραση αλλά και με τη ιδεολογική θέαση του κόσμου, ενώ ερμηνεύεται πώς ένας χαμηλόφωνος αφηγητής μπορεί να μετεξελιχτεί σε ηχηρή φωνή της λογοτεχνίας.
