Με τον τρίτο τόμο των διαλέξεων «Ἐν ἔτει …», κλείνει η σειρά αυτών των εκδηλώσεων της Εταιρείας, που είχαν σκοπό την εστίαση σε «όσα δε μας λέει η ‘μεγάλη’ ιστορία, στις πολλές λεπτομέρειες, συζητήσεις, επιδράσεις, και αντιδράσεις που σημαδεύουν –και εν πολλοίς χαρακτηρίζουν– τα ‘μεγάλα’ γεγονότα». Καινούριος (2009) τόμος περιλαμβάνει όψεις των «μικρών», που περιβάλλουν την κήρυξη του σινοϊαπωνικού πολέμου (1894) την επιβολή της Δικτατορίας Μεταξά (1936), και την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου (1940).Για το 1894 ο Θόδωρος Χατζηπανταζής εξετάζει το αθηναϊκό θεατρικό χρονικό, η Σοφία Ντενίση περιγράφει τη θέση της γυναίκας όπως προκύπτει μέσα από ένα ξεχασμένο βιβλίο της Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, ο Αλέξης Δημαράς αναδεικνύει τα κύρια χαρακτηριστικά της εκπαιδευτικής επικαιρότητας, και ο Παναγιώτης Νούτσος αναφέρεται στα στάδια της καθιέρωσης του εορτασμού της εργατικής Πρωτομαγιάς.
Με άξονα την 4η Αυγούστου 1936 ο Δημήτρης Σαπρανίδης περιγράφει πώς το χιούμορ χρωμάτιζε τα γεγονότα της εποχής, και ο Βασίλης Κρεμμυδάς διερευνά μέσα από τις διαφημίσεις του αθηναϊκού τύπου τη διεύρυνση της αστικοποίησης της ελληνικής πρωτεύουσας.
Τέλος, η Αλεξάνδρα Πατρικίου σχολιάζει έναν ιδιότυπο διάλογο που
αναπτύσσεται το 1940 στον αθηναϊκό τύπο για τη «μεταπολεμική» Ευρώπη, ο
Βαγγέλης Καραμανωλάκης σκιαγραφεί με πρωτότυπο τρόπο τη σχέση του
«αρχαιόπληκτου» αθηναϊκού Πανεπιστημίου με τον «Τρίτο Ελληνικό
Πολιτισμό», και ο Φίλιππος Κάραμποτ παρουσιάζει πληροφορίες για την
άμεσα προπολεμική αθηναϊκή ζωή, αντλώντας από τη στήλη της
αλληλογραφίας της εφημερίδας Ελεύθερον Βήμα.
Οι εισηγήσεις κάθε «έτους» συνοδεύονται από Παράρτημα με πρωτογενές υλικό – κείμενα και φωτογραφίες της εποχής.